દર વર્ષે, સંયુક્ત રાષ્ટ્ર એટલે કે યુનો(UN) 21 સપ્ટેમ્બરના રોજ આંતરરાષ્ટ્રીય શાંતિ દિવસ તરીકે ઉજવે છે. આને આજથી બરાબર 43 વર્ષ પહેલાં વિશ્વ માટે શાંતિની સંસ્કૃતિ બનાવવા માટે વહેંચાયેલ તારીખ તરીકે જાહેર કરવામાં આવી હતી. વિશ્વભરમાં પુરાવામાં યુદ્ધો અને ભૌગોલિક રાજકીય તણાવ સાથે, આ વર્ષનો શાંતિ દિવસ વિશેષ મહત્ત્વ ધરાવે છે. આ નિમિત્તે શ્રી શ્રી રવિશંકર મહારાજના વિચારો જાણીએ…
શાંતિ માત્ર સંઘર્ષની ગેરહાજરી નથી અને તે એવી કોઈ વસ્તુ નથી જે તમે બજારમાંથી ખરીદી શકો અથવા કોઈ ઉંચી નીતિ બનાવીને પ્રાપ્ત કરી શકો. તેને તમારા અંદર જ પોષણ કરવું પડે છે. શાંતિ તમારો સ્વભાવ છે.
શાંતિની જરૂરિયાત ત્રણ સ્તરો પર હોય છે. પહેલું સ્તર છે- તમારા અંદરના શાંતિ; બીજું સ્તર છે- આપણા આસપાસના વાતાવરણમાં જેમ કે આપણી કુટુંબ, મિત્રો અને કાર્યસ્થળમાં શાંતિ; ત્રીજું સ્તર છે દેશો વચ્ચેની શાંતિ. વાસ્તવમાં, વ્યક્તિગત શાંતિ વિના, ન તો આપણા વાતાવરણમાં શાંતિ શક્ય છે અને ન જ દુનિયામાં. હવે અહીં શાંતિનો અર્થ એ નથી કે તમે નિષ્ક્રિય રહો. શાંતિ યુદ્ધવીરો કોઈપણ ખોટા કાર્યને રોકવાની ઈચ્છાશક્તિ સાથે સક્રિય રહે છે. તેઓ સમાજમાં ખોટા કાર્યો અને ખોટું કરનારા લોકોને બહાર લાવે છે અને તેમના વિરુદ્ધ ઊભા રહે છે. એટલે આપણે બધાને એક શાંતિદૂત અને શાંતિ યુદ્ધવીર બનવું જોઈએ.
જ્યાં સુધી આપણા વૈશ્વિક કુટુંબના દરેક સભ્યને શાંતિ પ્રાપ્ત નથી થતી, ત્યાં સુધી આપણી શાંતિ અધૂરી છે. અમારી સામે આ પડકાર છે કે અમે તે લોકો, દેશો અને વિશ્વના ભાગોમાં પહોંચીશું જ્યાં શાંતિ નથી; જ્યાં સંઘર્ષ ચાલી રહ્યા છે. દુનિયાના દરેક ખૂણામાં શાંતિ લાવવાની જવાબદારી અમારી છે. મોટાભાગના શાંતિપ્રેમી લોકો નિષ્ક્રિય અને મૌન રહે છે, પરંતુ આજે શાંતિપ્રેમી લોકોને સક્રિય થવાની જરૂર છે.
ગાંધીજીનું મહત્ત્વનું ઉદાહરણ
એક વખત 1940ની આસપાસ મહાત્મા ગાંધી દાર્જિલિંગમાં રેલ મુસાફરી કરી રહ્યા હતા. તેમની સાથે પંડિત સુધાકર ચતુર્વેદી હતા, જે દક્ષિણ ભારત પ્રદેશ માટે તેમના સચિવ હતા. અમે વર્ષો પછી પંડિતજી પાસેથી શિક્ષણ મેળવી હતી. મુસાફરીના મધ્યમાં, રેલવેના એન્જિન અને ડબ્બાઓ એકબીજાથી અલગ થઈ ગયા હતા. એન્જિન આગળ જતું રહ્યું અને ડબ્બાઓ પાછળ જવા લાગ્યા. એવું થતા, બાકીના મુસાફરોમાં ગભરાટ ફેલાઈ ગઈ, પરંતુ એ સમયે ગાંધીજીએ તેમને કહ્યું કે તેઓ કેટલીક મહત્વની વાતો નોંધે, જે તેઓ કહી રહ્યા હતા. પંડિતજીને આ વાત ખૂબ જ વિચિત્ર લાગી અને તેમણે ગાંધીજીને કહ્યું કે “આ સમયે લોકો પોતાના પ્રાણ બચાવવા ચિંતિત છે, અને તમે નોટ્સ લેવા માટે કહી રહ્યા છો.” ગાંધીજીએ પોતાના સચિવને કહ્યું, “જો આ સમયે કોઈ અકસ્માત થાય તો આપણેમાંથી કોઈ બચશે નહીં, પણ જો આપણે બચી જઈશું, તો આ વાતનો ખેદ રહેશે કે આપણે આટલો સમય બેકાર ચિંતામાં વ્યર્થ કર્યો.”
જીવનમાં સતત એવી પરિસ્થિતિઓ આવે છે જે તમને વિચલિત કરે, પરંતુ જ્યારે આપણે અંદરથી શાંતિમય અને કેન્દ્રિત હોઈએ, ત્યારે આપણી આસપાસ શાંતિની તરંગો ફેલાવીએ છીએ.
લોકો સહનશીલ રહે છે અને મુશ્કેલીમાં એક થવું શીખે છે, પણ શું આપણે શાંતિના પ્રસાર જેવી કોઈ સકારાત્મક, સર્જનાત્મક અને સુમેળભર્ય કામગીરી માટે એક થઈ શકીએ? જો આપણે માનસિક રીતે મજબૂત રહીએ અને ખોટી માહિતીથી પ્રભાવિત ન થવીએ, તો આપણે આ કરી શકીએ છીએ. આજના સમયમાં સોશ્યલ મીડિયા દ્વિ-ધારી તલવાર જેવી છે. તેમાંથી સાચી માહિતી મળી શકે છે, પણ ઘણા રાઉમરો પણ ફેલાય છે, જે ક્યારેક કોઈક અશાંતિનું કારણ બની શકે છે, તેથી આ પરિસ્થિતિનો સમજદારીથી ઉપયોગ કરવાની જરૂર છે.
શાંતિને સમર્થન આપતી સામૂહિક અવાજોમાં અપાર શક્તિ છે. કોલંબિયા 52 વર્ષથી ગૃહયુદ્ધથી પીડાઈ રહ્યું હતું. અમે તેમના મુખ્ય બળવાખોર સમૂહ સાથે વાત કરી અને તેઓ યુદ્ધવિરામ માટે તૈયાર થઇ ગયા.
તેમણે વર્ષોથી ચાલતા સશસ્ત્ર સંઘર્ષને છોડી નાખી અહિંસાનો માર્ગ અપનાવ્યો. દરેકને યુદ્ધનો અંત આવવાથી ખૂબ ખુશી થઈ હતી, તેઓએ શાંતિને સમર્થન તો આપ્યું, પણ જનમત સંગ્રહમાં ભાગ લીધો નહીં. પરિણામે પ્રથમ જનમત સંગ્રહમાં શાંતિના પ્રસ્તાવને સ્વીકારવામાં આવ્યો નહીં. જોકે, પછી દેશની પ્રજા જાગી અને તેમણે શાંતિને પસંદ કરી, પરંતુ તેમાં વધુ પ્રયાસ લાગ્યા. આ રીતે, ઈતિહાસ સાબિત કરે છે કે વસ્તીના નાનું ટકા પણ મોટો ફેરફાર લાવી શકે છે. તો, જે લોકો શાંતિના સમર્થનમાં ઊભા છે, તેમણે પોતાની અવાજ ઉંચી કરવી જોઈએ અને અન્ય લોકોને પણ એવું કરવાની પ્રેરણા આપવી જોઈએ.
એક શાંતિમય મન પ્રભાવશાળી સંવાદ કરી શકે છે; આ સમજ દેશો અને સમુદાયો વચ્ચે શાંતિ સ્થાપિત કરવા માટે ખૂબ જ આવશ્યક છે. આજે આપણે સૌએ આ બાજુ વધુ સજાગ થવાની જરૂર છે કે સામૂહિક પ્રયત્નો અને આપસી સમજણથી આપણે એક સુમેળભર્યું અને કરુણામય વિશ્વ બનાવી શકીએ છીએ; આ ભાવનાથી આપણે સૌએ શાંતિને સમર્થન આપવું જોઈએ, શાંતિ માટે ઊભા રહેવું જોઈએ!
